บทที่ 1385

หนานกงรุ่ยหยวนแค่นหัวเราะเย็นชา ดวงตาเยียบเย็นราวกับมีประกายคมดาบ เอ่ยทีละคำอย่างหนาวเหน็บว่า “เจ้าอยากให้เปิ่นหวางมีลูกกับหญิงอื่นมากนักหรือ”

หัวใจของมู่จื่อเยียนพลันชะงัก

ราวกับคมมีดเย็นเฉียบกรีดผ่าน ความเจ็บปวดและความหนาวเย็นซึมลึกเข้าสู่กระดูกในชั่วพริบตา

แต่สีหน้าของนางกลับไม่เปลี่ยนไปแม้แต่...